Rietvleidam

Zondag, 6u.  De wekker loopt af.  Wekker afdrukken en nog even verder soezen.  Maar, 10 min later gaat de wekker opnieuw.  We spreken elkaar moed in in om toch maar op te staan, zoals gepland. 

Een koffie drinken, een potje fruit, gisteren gesneden, gaat in de zak samen met onze drinkbussen.  We zijn klaar om te vertrekken.  We gaan op weg naar Reitvleidam Reserve, dat op zo’n 30 km van thuis ligt.  Het is koud en we hebben een trui aan.  De “guard” aan de uitgang van onze “estate” lijkt zowat te bevriezen en heeft een muts aan.  Wij zitten in de auto wat toch iets warmer is. 

Na een klein half uurtje komen we aan en registreren we ons aan de receptie van de “reserve”.  We moeten niet aanschuiven, maar de meeste mensen waren hier al bij openingsuur, 6u, toen wij aan het wakker worden waren. 

Toen we hier een paar weken terug geweest waren, met de fiets, hadden we al een beetje kennis gemaakt met het domein.  Hoewel.  Er waren 2 mountainbike toers uitgestippeld. Een van 5 km en een van 7 km.  De eerste toer die we ondernamen moesten we na 10 minuten voor bekeken houden.  Het startpunt stond aangeduid en dan waren de pijlen zoek. 

Dus, op naar de andere toer.  Die liep langs de omheining waar de “beesten“ zaten.  Met een fiets in de buurt van een  hippo of leeuw, dat wil je niet meemaken.  Deze toer stond voor de eerste 2 km aangeduid en toen kwamen we aan een meer. Tja, tot zover onze mountainbike tocht. 

Dus, deze keer met de auto.  We mogen nu binnen de omheining rijden. En, we gaan onmiddellijk op zoek naar beestjes.  Moeilijk te zien met het hoge gras, maar we worden snel beloond met de eerste antelopes.  Na een uurtje rondrijden en verschillende soorten antelopes gezien te hebben, komen we aan een meer.  Een ander dan toen we fietsten.   Er is een mooie picnicplek gemaakt aan de oever.  En nu zien we ook meteen hoe de Zuid-Afrikanen hun weekend doorbrengen.  Met picnicen en braaien (barbequeën).  Elke picnictafel heeft z’n barbequetje.  Op sommige ligt al een zak houtkool als teken van reservatie.  Wij nemen even de tijd om ons fruit als ontbijt op te eten.  Net op het moment dat we aan het bedenken zijn dat het wel jammeris dat er niet mag gezwommen worden in het meer, wordt duidelijk waarom.  Plots komen 3 hippo’s boven en laten duidelijk hun aanwezigheid merken. 

Even later rijden we verder, op zoek naar andere “beestjes”.  Na nog een aantal antelopes komen we zebra’s tegen.  Een moeder loopt met haar veulentje mooi langs de weg.  50 meter verder staan er 3 andere ons op te wachten en laten zich gewillig fotograferen.  Onze dag kan niet meer stuk. 

Na enkele uren rijden we voldaan huiswaarts.  Onderweg stoppen we aan een shoppingcentre om daar te gaan brunchen. 

‘s Avonds gaan we steak eten.  Het is dan ook Pasen, een goede reden om op restaurant te gaan.  Als voorgerecht nemen we asperges.  We vragen om te delen.  Geen probleem zo blijkt.  Ze delen de schotel in twee en we krijgen elk een bord met de helft van het gerecht.  Geweldig. 

Als hoofdgerecht bestellen we elk een steak, voor mij een van 200g, Stefaan neemt een van 300g.  We worden zeer snel bediend en kunnen volop genieten van het zachte vlees met de lekker saus.  Wat een verschil met het taaie vlees in Cambodja.  

tuin

Toen we het huisje overgenomen hebben van Stefaan zijn ex-collega, stonden er al heel wat planten en groenten in onze tuin.  Achteraan in onze moestuin staan er hopen chili's.  En, we hebben weliswaar verschillende varianten.   Sommige zijn minder pikant dan andere.  Hoewel het voor mij pikant blijft, is Stefaan een echte fan.

We hadden er zo veel, dat is ik een poging heb ondernomen om er sambal van te maken.

Daarnaast hebben we nog enkele struikjes met paprika's.  Ik maar wachten tot ze groter werden, maar ze worden ongeveer 5 cm groot.  Toen ik ze in een slaatje verwerkte merkte ik dat ze ... pikant zijn.  Dus duidelijk geen gewone paprika's.  

Het is hier nu herfst, en al een beetje aan het afkoelen, dus is het wachten tot in de lente om onze moestuin wat uit te breiden.

Vooraan in de tuin hebben we 2 hibiscus boompjes staan.  Na 2 weken miezerige regen, hebben we nu mooie bloemetjes aan de bomen:

 Vorige week hebben we elk een fiets gekocht.  Aangezien hier niet echt fietspaden zijn, rijden we in de graskant, of  aan de kant waar een paadje met griezelstenen is.  Een mountainbike is dan de beste aankoop.
We hebben ze ook al gebruikt om een tochtje te maken in een park niet ver van ons.  Ze waren onmiddellijk gedoopt met de nodige modder.

Straatnamen en mieren

Toen we onze auto gekocht hebben, hebben we ook onmiddellijk een gps gekocht.  Nodig om te weten hoe overal te geraken. Een boek is niet genoeg, want heel veel wegen zijn afgesloten omdat het toegangswegen zijn tot “estates”, waar je dan omheen moet.  Maar, deze dagen, waarschijnlijk al een tijdje geleden, hebben ze de namen van de straten veranderd.  En dat staat niet in onze  gps. 

Zo werden Hans Strijdom Drive,  Koningin Wilhelmina Avenue en Hendrik Verwoerd Drive veranderd.  De belangrijkste reden is geschiedenis.  Hans Strijdom was een hevige voorstander van apartheid en heeft het systeem versterkt en verstrengd toen hij eerste minister was. Ook Hendrik Verwoerd werd zijn straat ontnomen. Onder zijn werd o.a. de ANC gebannen en de ANC leiders terecht gesteld.   

 Op naar een vrolijkere noot nu. Vorig weekend heb ik een Cambodjaans gerechtje klaar gemaakt.  Met rijst.  Ik heb al een paar keer rijst klaar gemaakt.  Maar deze keer heb ik onze rijstkoker gebruikt.  En… zo lekker.  Nu weet ik waarom alle Cambodjanen een hebben.  Uncle Benz is er niets tegen. 

Nadien had ik de afwas laten staan om de dag nadien te doen.  Jammer, want de dag nadien, zit alles vol met mieren. 

Vreemd, in Belgie komen mieren af op zoet, in Cambodja op water, in Zuid-Afrika op… vet. 

Internet en TV

Na enkele weken in Zuid-Afrika kunnen we al een vergelijking beginnen maken met Cambodja.  Beide landen zijn ontwikkelingslanden, hoewel Zuid-Afrika beter ontwikkeld is.  

Het verkeer komt eerst aan bod.  In Cambodja zijn er ongeloofelijk veel brommertjes, in Zuid-Afrika zijn er maar een paar.  Door het grote aantal aan wagens, is er meer file in Zuid-Afrika.  Bovendien zijn hier de verkeerslichten vaak buiten gebruik.  Gelukkig hebben de mensen hier discipline en aan het kruispunt wordt er elk om beurt door gereden, wijzerszin.  

 In Cambodja werken de lichten ‘s nachts niet, omdat er toch geen verkeer is.  Als ze overdag eens niet zouden werken, is het allom chaos.  Iedereen rijdt zover mogelijk door, waardoor het kruispunt binnen de kortste keren vol staat en volledig geblokkeerd is .

De TV kanalen in Cambodja waren ook geweldig.  Hoe ze het doen weet ik niet, maar je kan zenders zoals HBO bekijken, wat in Amerika normaal betaalzenders zijn.  In sommige regio’s heb je BBC World, in andere regio’s is het CNN.  Het kan zelfs anders zijn binnen een paar 100 meter. 

In Zuid-Afrika lijkt het tot nu toe iets ordelijker.  Je betaalt een pakket en aan de hand daarvan wordt bepaald welke zenders je kan zien.  Maar, de reclame blokken op BBC World, zijn hier echter overgenomen door Zuid-Afrikaanse reclame.

In Zuid-Afrika werkt alles pre-paid, de telefoon, maar ook de electriciteit en de TV.  Op zich handig, alleen is de website voor de betalingen niet altijd duidelijk.  Zo hadden we vorige zaterdag niet op tijd betaald voor onze TV en werden we onmiddellijk afgesloten.  Wanneer we dan de betaling deden, ging er toch nog vanalles fout.  Callcentres! Dus, ik bel. Na 10 min naar muziekjes en reclame te luisteren, komt er eindelijk iemand mij helpen.  Een uur heb ik aan die telefoon gehangen, probeer eens dit, probeer eens dat.   Besluit, wacht nu een kwartiertje en als er niets verandert, bel je maar terug. Tuurlijk was er niets veranderd, waarom zou er zomaar iets veranderen?  Dan maar terug gebeld, en  ...het is gelukt, weliswaar.

Onze internet is nu, denk ik, ook geregeld.  We zijn maar voor een, opnieuw, prepaid formule gegaan.   Dat heeft ook weken geduurd.  Eerst wouden we een abonnement. Ok, alle papieren invullen.  Blijkt dat we een 3-maand bankstatement nodig hebben.  Van een Zuid-Afrikaanse bank. Die we nog maar net enkele weken geleden geopend hadden.  Geen probleem, zeggen ze, toch proberen.  Ze gaan ons contacteren als het niet lukt.  Een week niets gehoord.  Aan het loket laten ze ons verbaasd weten dat we zouden moeten gecontacteerd zijn, omdat onze aanvraag geweigerd is. Bank statement is niet orde.  Zoals gedacht.   Dan maar een andere formule, ADSL.  Opnieuw papieren invullen.  Ze gaan ons een SMS sturen als we de deposit mogen komen betalen, want de techniekers moeten eerst checken of ze het wel kunnen komen installeren.  Na 2 weken, geen SMS.  In het kantoor blijkt dat we de deposit al een week hadden kunnen betalen. Dat doen we dan nu.  Nu wachten op een telefoontje om een afspraak te maken voor de dag van installatie.  Weer een week gaat voorbij.  Van miserie ben ik dat gaan opzeggen, en heb ik een prepaid internet pakket gekocht, werkt direct en heb je zelf onder controle.  

Als je in Zuid-Afrika toekomt, lijkt het allemaal veel westerser, wat het eigenlijk ook is, dan in Cambodja.  Alleen mag je niet verwachten dat het hier zo snel en efficient is als in het Westen.  Dit is effe aanpassen, maar dat went ook weer.  Wat hier leuk is, is dat de muziek mooi is en de mensen bijna allemaal Engels spreken en veel humor hebben.   Een rit van 4 uur wordt hier beschouwd al seen uitstap om de hoek, en je komt in een mooie natuur terecht (die we zelf nog moeten ontdekken).  Het avontuur staat ons te wachten.