copies

Cambodianen zijn goed in elkaar copieren. Is er een gsm-zaak die goed draatit, dan ga je vrij snel een aantal nieuwe gsmwinkels ernaast vinden. De winkels zijn per item gegroepeerd in de stad. Ze copieren dus elkaar.
CD's en DVD's, computerprogramma's, je vindt het hier allemaal, "originele" copies. Zelfs als je een nieuwe computer, een echt merk, koopt, staat er een gecopieerde versie van Office of Windows op.
Sinds enkele maanden is er een Starbuck's coffee shop. Het lijkt orginineel, tot je wat dichter gaat kijken, blijkt het om een fake-Starbucks te gaan. Ze hebben dezelfde naam gebruikt omdat ze koffie verkopen, gemaakt van de Starbucks-koffieboon.

Een paar weken terug was ik aan het rond fietsen en zag ik een klein supermarktje. Ik had het vermoeden dat het een 7-eleven was. Een keten van supermarktjes uit Amerika (dacht ik) dat ook wel verspreid is in Azie.
Het originele logo:


Tot ik daar opnieuw passeerde en zag dat het niet 7-eleven, maar 7 elephants was:

Een straat verder zag ik de 7-24:

Maleisie

We zijn net een weekje terug thuis van ons verlof naar maleisie. Na een vluvht naar Kuala Lumpur vlogen we door naar Borneo. Een stukje in het noorden behoort tot Maleisie, het zuiden is deel van Indonesie. Ons hoofddoel van de reis was gaan duiken. En dat hebben we dan ook gedaan. Met drie duiken per dag, 7dagen duiken, is ons aantal duiken bijna verdubbled. Het mooiste en meest bezochte eiland is Sipadan. Tot enkele jaren terug waren daar hotels, maar de regering had beslist om iedereen daar af te jagen, om de koralen en de onderwaterwereld minder te beschadigen. Dat is mooi gelukt. Een van onze duikmeesters, die daar al 15 jaar duikt, wist te vertellen dat de koralen al veel mooier zijn en het aantal vissen groter is dan enkele jaren terug.

Het eiland Sipadan is bijna volledig militaire basis en we mochten er dan ook niet rondwandelen. Enkele jaren terug hadden piraten het eiland ingenomen, en het leger staat nu in voor de veiligheid.

Alle duikplaatsen waren zeer mooi. Elke dag gingen we wel naar een ander eiland duiken. We hebben een school barracuda’s gezien, dolfijnen, haaien (white tip reef shark), en hopen schildpadden.

Andere vissen zijn minder spectaculair om te vemelden, maar zijn niet minder mooi (vaak zelfs mooier). Zo zagen schorpioenvissen, krokodilvissen, lionfish, enz.

Tussen 2 duiken hadden we telkens een rustpauze van minstens een uur. En op zo’n idyllisch eilandje zou je wel willen blijven liggen...

Op die eilandjes wonen ook mensen met kinderen. Deze kinderen gaan niet naar school maar helpen hun ouders, verkopen kokosnoten aan de toeristen en spelen voluit. Ze hennem dan ook hun eigen schommel gemaakt:

feeling

Dag allen,

's Middags is onze maaltijd altijd een verrassing. Aangezien ik les geef in een Turkse school, krijg ik Turks eten voorgeschoteld. Stefaan gaat met zijn collega's in een lokaal restaurantje eten. Ieder bestelt ne plat, maar alles wordt in het midden geplaatst, en alles wordt gedeeld. Zo komt hij af en toe eens voor een verrassing te staan. Zo heeft hij al eens ingewanden gekregen. Hier vinden ze dat een delicatesse. En als er vis is, zo van die kleine geroosterde, wilt iedereen de kop.
Gisteren was er een soep met ... rode mieren. Vorige keer waren het kleintjes, maar nu was waren het grote met vleugels en al. Nu ja, het lijkt een beetje raar, maar op zich niet zo slecht van smaak.
Ik heb mijn leerlingen eens roquefort-kaas laten proeven. En iemand vroeg: "Teacher, waarom smaakt dat naar rode mieren?"
Andere vreemde dingen die we nog niet geproefd hebben:


Vorige week gingen we aperitieven bij vrienden. En, ik heb ne stapel boekjes meegekregen, feelings, ne goedele, een paar humo's. Dat was nog eens leuk, om iets in 't Nederlands te lezen. Maar, ze zijn wel snel uitgelezen...

proclamatie

Het schooljaar loopt ook voor mij hier teneinde. De examens zijn achter de rug, en grade 12 (het zesde middelbaar) heeft zijn proclamatie achter de rug. Deze week krijgt iedereen nog zijn rapport, maar de vakantie is dus eigenlijk al begonnen.
De proclamatie was een mooie ceremonie. Iedereen op zijn proclamatie-best. De meisjes hadden een traditionele outfit aan. Een witte bloes met veel tirlantijtjes en de traditionele rok.
Voor de jongens is het wat eenvoudiger, gewoon een kostuum, hoewel ook daar kleine variaties te zien zijn.

De uitreiking van de "diploma's" gebeurde op z'n Amerikaans:


Nadien was er een receptie met hapjes en er werden heel wat foto's getrokken.



Let ook op het feit dat meisjes er toch wel graag westers uitzien: hun haar bruin gekleurd, een "whitening"-creme, waardoor ze nog witter tonen op foto, en ik bijna bruin lijk...