We zijn ondertussen bijna 2 maand in ons nieuwe appartement ingetrokken. Een pak groter, ruimer, en meer lichtinval. Wat ons vooral over de streep getrokken heeft, is het mooie ruime terras. Enkele fotootjes om een idee te krijgen van onze nieuwe woonst:
Onze woonplaats, met in de verte de deur naar het terras.
De keuken, niet meer zo roze, maar mooi wit. Nog altijd eenvoudig en Cambodjaanse stijl, maar veel kastjes, en genoeg ruimte voor die paar keer dat we zelf koken.
Onze slaapkamer. We hebben onze eigen badkamer, beter en mooier afgewerkt dan in het vorige appartement (weg met de roze tegels). En we hebben een bad.
En dan ons terras:
Het terras is aan de zuidkant. Maar, met een goed afdak, is er nog volle zon op het terras. Als we 's avonds een beetje over ons terras hangen en naar het westen kijken, kunnen we soms een mooie zonsondergang zien.
Voila, een wandeling door het huis geeft jullie een beetje een idee waar en hoe we wonen.
Na het laatste inspirerend verhaal, was mijn inspiratie een beetje zoek...Maar deze namiddag kwam daar verandering in. Ik zat op ons balkon wanneer ik ineens beweging zie in de bomen. Bleek het een Cambodjaan te zijn die een palmboom kwam uit- (of om-)doen. 
Effe omhoog klimmen om beginnen te kappen met een "bijltje". Vooral de manier hoe hij in de boom geraakt is en daar bleef zitten was vrij impressionant. Blootsvoets en een bamboe stok als zitje. 
Sokha Chen (Photo: Agnes Dherbeys / VII for Newsweek) Orphaned at age 9, Sokha left her village for Phnom Penh, where one of the few ways a child can earn money is to pick through the dump. That's where Chicagoan Bill Smith found her three years ago. Smith had come to Cambodia a few years earlier to adopt. But instead of just returning home with one child, he wound up founding a center that is home to 100 children from the dump and surrounding slums. Called A New Day Cambodia, it gave Sokha her first real chance to show what she could achieve, not simply what she could endure. She has been moved to successively better schools as she outstrips the other students, demonstrating a remarkable talent for languages. What is most remarkable, though, is her resilience and her optimism. She doesn't mind talking about her painful past, but she prefers to describe the school she will open for poor kids, and the house she wants to buy for her sister. "I have a bright future," she says with a grin. "I want all Cambodian kids to have a bright future too."
