Kep

 Vorige weekend zijn we met vrienden naar Kep geweest voor een paar dagen.  Ze hadden een leuke guesthouse gevonden, ongeveer 20 km van het "centrum" van Kep, in de middle of nowhere.  Omgeven door peper plantages , wat heuvels en een leuke tuin, konden we genieten van de rust, met een zwembad om af te koelen en een boek, dat we eindelijk konden uitlezen.

Toen we terugkeerden naar Phnom Penh zijn we nog even gestopt aan een markt te Kampong Trach.  Bleek dat die gekend is voor de palm suiker.  Als je ze daar kan kopen, is ze goedkoper dan in Phnom Penh.  We hebben ons ook een half kilootje aangeschaft, dat dan in een plastiek zakje werd gedaan. En wij hebben we een vlieg bij gekregen, maar we klagen niet, want de suiker is super lekker.
Binnenkort dus pannenkoeken met palmsuiker...

Cambodia

We zijn ondertussen weer ongeveer 2 weken in Cambodja.  En een aantal dingen vielen ons op na even weg geweest te zijn. 
Zo zijn er hier gsm's te koop met 2 sim-kaarten.  Dan kan je kiezen welke "provider" je gebruikt om goedkoop naar je vrienden of familie te bellen.  En als je ergens gaat eten, leg je toch uw gsm op de tafel! Niet 1, maar 2! En vorige week zagen we iemand met 3 gsm's.  Zou die dan 6 sim-kaarten hebben?  Hoe weet je nog welke sim-kaart in welke gsm zit? 

Vorige week had ik platte band met de fiets.  Ik had mijn banden laten oppompen, en 1 km verder: BOEM. Het grote voordeel hier is, dat je 5 meter te voet verder met, en dan een mechanieker langs de straat tegen komt.  Een half uurtje wachten en er zat een nieuwe binnen- en buitenband op en ik kon weer verder fietsen naar huis.

De dag nadien werd ik er weer eens duidelijk aan herinnerd dat de fiets onderaan de ladder staat in het verkeer, net boven de voetganger. Brommers worden aan de kant "geduwd" door de auto's, fietsers worden opzij "geduwd" door brommers.  Het had net geregend toen ik naar de winkel ging, en ik werd even mooi opzij verdreven, in de plas. Merci.

Ik de winkel vond ik onlogische prijzen.  Een klein flesje shampoo van 100 ml kost 0.5 USD, een fles van 400 ml kost  2.80 USD. Ik dacht hoe groter de verpakking, hoe.... whatever.


Maar, we zijn ook weer in het land van vriendelijke mensen, het land waar het altijd warm is, ook als het regent, waar we altijd in een oplucht zwemband kunnen zwemmen, waar het eten en kleren en.. goedkoop (kunnen) zijn,...

Hallo hallo,

Na het laatste inspirerend verhaal, was mijn inspiratie een beetje zoek...Maar deze namiddag kwam daar verandering in.  Ik zat op ons balkon wanneer ik ineens beweging zie in de bomen.  Bleek het een Cambodjaan te zijn die een palmboom kwam uit- (of om-)doen. 






Effe omhoog klimmen om beginnen te kappen met een "bijltje".  Vooral de manier hoe hij in de boom geraakt is en daar bleef zitten was vrij impressionant.  Blootsvoets en een bamboe stok als zitje. 

Een inspirerend verhaal

Sommige cambodjaanse studenten hebben een "sponsor".  Dat is meestal een buitenlander, die geld geeft, om de studies van deze studenten te betalen. Op de school waar ik les geef zijn er zo ook een aantal studenten die een sponsor hebben en hun middelbare school kunnen starten, en afwerken, op deze manier.  

Een van hen, een meisje, een wees, verzamelde afval om dit in te ruilen voor geld om daarmee voedsel te kunnen komen.  Dankzij haar "sponser", doet ze nu haar middelbare school, en kon ze enkele weken geleden naar Amerika.  Daar heeft ze Michelle Obama en Hillary Clinton ontmoet.  Over haar stond er vorige week een artikeltje in Newsweek (met een foto van haar in haar schooluniform):

Women in the World: Sokha Chen, Cambodia

by Richard E. Robbins

The city dump in Phnom Penh was the foulest 100 acres in Cambodia. The smell was nauseating, the smoke was choking, and the garbage itself was dangerous. Sokha Chen's legs still bear the scars of countless cuts, stabs, and burns from the four years she spent scavenging for bits of metal and plastic. But today those scars are covered by the bright yellow socks that are part of her uniform at Zaman Academy, one of Cambodia's best private schools. At 16, Sokha is a top student, as well as an accomplished classical dancer. Her life now would have seemed an impossible dream just a few years ago.
Sokha Chen (Photo: Agnes Dherbeys / VII for Newsweek) Orphaned at age 9, Sokha left her village for Phnom Penh, where one of the few ways a child can earn money is to pick through the dump. That's where Chicagoan Bill Smith found her three years ago. Smith had come to Cambodia a few years earlier to adopt. But instead of just returning home with one child, he wound up founding a center that is home to 100 children from the dump and surrounding slums. Called A New Day Cambodia, it gave Sokha her first real chance to show what she could achieve, not simply what she could endure. She has been moved to successively better schools as she outstrips the other students, demonstrating a remarkable talent for languages. What is most remarkable, though, is her resilience and her optimism. She doesn't mind talking about her painful past, but she prefers to describe the school she will open for poor kids, and the house she wants to buy for her sister. "I have a bright future," she says with a grin. "I want all Cambodian kids to have a bright future too."